Tirtsa Kamstra

Maak kennis met de lijsttrekker van ChristenUnie Vijfheerenlanden. In dit interview vertelt Tirtsa over haar motivatie om actief te zijn in de lokale politiek en welke thema's haar bezig houden. 

Tirtsa Kamstra is tegendraads

Ik bel aan bij een huis in de wijk Monnikenhof in Vianen. In de voortuin staat een slappe en metershoge zonnebloem, die houvast zoekt bij een korfbalpaal. Zó warm is het vandaag. De deur gaat open en er staat een jonge vrouw met een energieke uitstraling op de drempel: Tirtsa Kamstra. ‘Ik ben zelf absoluut niet van de eerste indruk,’ bekent ze later. ‘Heb geleerd om altijd naar de mens erachter te kijken.’

Binnen staat er al snel een glas water voor m’n neus. ‘Tirtsa is een Hebreeuwse naam. De betekenis is liefelijk en bekoorlijk,’ vertelt mijn gastvrouw. ‘Ik kreeg de naam in Israël. Daar ben ik in 1976 geboren. Mijn ouders wilden graag dat de naam Tirza op z’n Hebreeuws werd uitgesproken en dan kom je bij Tirtsa.’ Tirtsa kwam ter wereld in een gezin met vijf kinderen in de kibboets Nes Ammim. ‘Mijn vader was klaar met zijn studie en moest in dienst. Hij wilde bij z’n gezin blijven en koos daarom voor een vervangende dienstplicht. Dat werd dus wachtlopen in een kibboets. Ik heb daar maar een jaar gewoond, dus heb geen herinneringen aan die periode. Toen mijn ouders 25 jaar getrouwd waren, hebben we een rondreis door Israël gemaakt. De laatste week hebben we in deze kibboets gelogeerd. Daar bewaar ik mooie herinneringen aan.’

Ontdekkingsreis

‘Ik groeide op in een harmonieus gezin. Er was zorg voor elkaar, liefde en respect. Mensen met problemen konden altijd bij ons aankloppen en werden als het nodig was zelfs in huis genomen.’ Het zijn belangrijke waarden die Tirtsa ook een plek wil geven in haar eigen gezin. Dat doet ze samen met haar man Jeroen, die werkt bij de Triodos Bank. Samen hebben ze twee kinderen. ‘De school is vlakbij,’ glundert Tirtsa. Dat vindt ze belangrijk. ‘Ook voor de inwoners van de kleine dorpen in onze gemeente moet het onderwijs lekker dicht in de buurt zijn.’

Ze wil graag de tijd nemen voor haar kinderen. ‘Ik wil weten wat hen bezighoudt. Structuur vind ik belangrijk, maar als het moet kan ik ook goed loslaten. De kinderen mogen zelf op ontdekkingsreis gaan. Er is ruimte voor plezier, maar ze moeten ook leren wat hun verantwoordelijkheden zijn.’ Trots vertelt ze dat haar dochtertje in haar eerste schoolweek al heel trouw zelf haar broodtrommeltje in de vaatwasser zet. ‘Ik ben best een leuke moeder, denk ik.’ Even aarzelt ze. ‘Als ik genoeg slaap heb gehad.’

Nieuwe start

Tirtsa en Jeroen zijn 16 jaar getrouwd en wonen al die tijd in Vianen. ‘Ik was vroeger erg verlegen. Voordat mijn ouders naar Vianen gingen, woonden we in Nijmegen. Daar heb ik een onbezorgde jeugd gehad. Er was in de wijk volop ruimte om buiten te spelen. Ik had altijd vriendjes in de buurt en voelde me daar heel veilig. Op mijn 9e verjaardag verhuisden we naar de Weesdijk in Vianen, een straatje met uitzicht op een kerk. Meer steen dan groen. Het viel voor mij niet mee om een nieuwe start te maken. Ik gun mijn kinderen een plek waar ze heel hun jeugd kunnen wonen.’

Van die verlegenheid is bij Tirtsa nu niets meer te merken. Dat is maar goed ook, want als raadslid moet je niet terugdeinzen voor een stevig openbaar optreden. ‘Ik heb die verlegenheid overboord gezet.’ Tirtsa klinkt zelfverzekerd. ‘En Vianen heb ik inmiddels in m’n hart gesloten. Net als de inwoners van de stad. Ik praat niet over burgers. Dat woord kan ik niet horen.’ Er verschijnt een afkeurende blik op haar gezicht. ‘Boeren, burgers en buitenlui.’ Nee, dat vindt ze maar niks.

Suf imago

Tirtsa is een bezige bij. Ze is volop actief. Niet alleen in de lokale politiek, maar ook op de sportvereniging, in de kerk en op de school. ‘Ik vind het leuk om onze stad samen met de inwoners een beetje mooier te maken.’ Wat daar voor nodig is? ‘Luisteren,’ zegt ze. ‘Ik zeg bewust niet: signalen opvangen. Dat is zo vaag.’ Tirtsa houdt van duidelijke taal. Ze wil het suffe imago van de politiek doorbreken. ‘Ik vertel nogal eens dat ik niet aan politiek doe.’ Het lijkt erop dat ze geniet van de verwarring die ze daarmee zaait. ‘Als gemeenteraadslid mag ik me overal mee bemoeien. Welke vrouw wil dat nou niet?’ Ze moet er zelf om lachen. ‘Je mag je mening geven en meestal wordt daar ook nog iets mee gedaan.’ Het verschil met het besturen van de korfbalvereniging is niet zo heel groot. ‘We maken ook plezier hoor. Nee, politiek is niet saai.’ Echt niet? Tirtsa denkt even na. ‘Nou misschien als we stukken moeten lezen over belastingverordeningen en grondexploitaties. Als het niet gaat over mensen, word ik er niet gelukkig van.’

Vertrouwen

Politiek bedrijven doet Tirtsa op haar eigen manier. ‘Zo ben ik er ingerold en zo ga ik ermee door. Mijn vader was actief in het CDA, maar er werd thuis amper over politiek gesproken. Nee, ik kreeg het echt niet met de paplepel ingegoten.’ Tirtsa doet een bekentenis. ‘Ik had er helemaal niets mee.’ Maar toen leerde ze Jeroen kennen. ‘Hij was betrokken bij de ChristenUnie en er werd aan mij gevraagd of ik mee wilde lezen met de stukken. Ik vond het interessant. Toen werd ik forumlid en mocht ik meepraten in de raad. Het werd steeds leuker. Toen de gemeenteraadsverkiezingen van 2014 eraan kwamen, werd ik gevraagd om lijsttrekker te worden. Ik was toen hoogzwanger, maar dat was geen probleem. Er was vertrouwen in mij en ik pakte de handschoen op.’ Dat was een uitdaging.

Hoe combineer je werk en gezin en politiek? ‘Ik werkte als zelfstandig communicatieadviseur voor allerlei opdrachtgevers. Daarvoor moest ik me verdiepen in uiteenlopende onderwerpen. Heel interessant. Maar privé en werk gingen te veel door elkaar lopen. Daarom ben ik weer in loondienst gegaan. Ik werd communicatieadviseur bij een grote kinderopvangorganisatie. Dat was handig toen ik in de raad over de harmonisatie kinderopvang moest meepraten. Ik wist ook wat er aan de andere kant speelde. Op dit moment werk ik op het partijbureau van de ChristenUnie. Dat is een interim-functie. Ik ben dus benieuwd wat er binnenkort weer
op mijn pad komt.’

Stewardess

‘Vroeger wilde ik stewardess worden. Ik dacht: ‘Dan zie ik de héle wereld.’ Na mijn VWO volgde ik de opleiding voor toerisme en liep ik een dagje mee op Schiphol. Toen de steward met zijn uitleg over gezichtscrèmes begon, realiseerde ik me dat ik veel minder van de wereld zou zien dan ik eerst dacht. Ik heb me later nog wel een poosje beziggehouden met de verkoop van sportieve vakanties, maar dat duurde niet lang. Omdat ik in de selectie van korfbalvereniging VIKO zat, wilde ik niet op zaterdag werken!’ ‘Al snel ging ik allerlei dingen oppakken die eigenlijk niet bij mijn functie hoorden: analyses maken, rapporten schrijven, en ik ontdekte hoe leuk ik dat eigenlijk vond. Toen heb ik besloten verder te studeren: commerciële economie, richting sport en entertainment. Daarna heb ik bij verschillende bedrijven gewerkt waar de link met sport niet altijd even duidelijk was, zoals vastgoedbeleggingen. Die functies waren wel goed met sport te combineren.’

Ballen in de lucht

Sport vindt Tirtsa niet alleen voor zichzelf en haar gezin belangrijk - dochterlief krijgt vanmiddag haar eerste zwemles, oudste zoon korfbalt en tennist en samen met haar man hoopt ze ook nog eens op tennis te gaan - ze gunt het alle kinderen dat ze goed leren bewegen. ‘Je gaat er zoveel beter van in je vel zitten.’ Ze is er trots op dat zij er voor heeft gezorgd dat gekwalificeerde docenten gymles kunnen blijven geven op de basisscholen in Vianen.

Nu ze zoveel ballen in de lucht moet houden, is sport voor Tirtsa nog steeds de beste manier om te ontspannen. ‘Ik doe het te weinig,’ verzucht ze. ‘Afspraken, vergaderingen…’ Hardlopen doet ze ook graag. ‘Maar,’ lacht ze ‘ook dan heb ik wel vaak een smoesje om niet te gaan. Dan regent het of loopt m’n planning in de war. Hiervandaan ben je zo in buurtschap Helsdingen, tussen de weilanden, de koeien en de schapen, en langs het kanaal. Een heerlijke plek om te rennen en je hoofd leeg te maken. Natuur ontspant.’

Sociale media

‘Groen is belangrijk,’ vindt Tirtsa. ‘De ChristenUnie heeft zich hard gemaakt voor het behoud van dit historische buurtschap. Geen nieuwe lintbebouwing. Dat had resultaat. Het plan is verplaatst. Wij blijven ons inzetten voor een groene leefomgeving. Er zijn hier volop snelwegen in de buurt. Dan heb je ook veel groen en bomen nodig voor een gezonde luchtkwaliteit.’ Of voor de broodnodige schaduw in de zomer. We kijken naar buiten. Drie forse bolbomen domineren de achtertuin. ‘En de relatie met de buren is nog steeds goed, ‘ lacht Tirtsa. Dan serieus: ‘Er zijn veel bomen gekapt en afspraken met inwoners niet nagekomen. Dat maakt emoties los. Soms best begrijpelijk, maar ik heb er veel moeite mee als mensen op sociale media helemaal losgaan. Dat was ook het geval bij de herinrichting van de Voorstraat, een prachtig project waar we echt trots op mogen zijn. Graag laat ik dan ook een positief tegengeluid horen. Ook in de oppositie probeer ik altijd te kijken naar wat ons verbindt. Ga er niet dwars voorliggen, maar kijk of een plan zo aangepast kan worden dat ik er ook achter kan staan.’

Plattelandsgemeenten

De gemeenteraadsverkiezingen staan voor de deur. Leerdam, Vianen en Zederik gaan één gemeente vormen. ‘Ik ben de politiek ingegaan om onze gemeente mooier te maken,’ benadrukt Tirtsa. ‘Natuurlijk hebben wij daar zelf ideeën over, maar ik wil graag met onze inwoners in gesprek gaan om te horen wat zij belangrijk vinden.’ In de samenwerking tussen Leerdam en Vianen en Zederik wil Tirtsa nu al vooral kijken naar wat de ‘oude’ gemeenten verbindt. ‘Wij wonen allemaal in de buurt van het water en de natuur. Dit is een echt rivierengebied. Leerdam en Vianen zijn misschien geen typische plattelandsgemeenten meer, maar toch voelen we dat wel zo. Kijk naar de landelijke omgeving en al die kleine dorpen.’

De ChristenUnie richt zich met name op de zorg, duurzaamheid, mobiliteit en werk en inkomen. ‘In de zorg voor elkaar en in het bijzonder voor mensen die kwetsbaar zijn, willen we Jezus navolgen. Hij had oog voor hen. Niet alles moeten we bekijken vanuit een economisch perspectief. Ik vind het mooi om te zien hoe Jezus leefde en te leren van zijn lessen. Hij gaf de opdracht te worden als een kind, zo open en ontvankelijk. Die open houding willen wij ook in de politiek laten zien. De ChristenUnie is niet alleen een partij voor christenen, maar voor iedereen.’

Zonnebloem

De droom van een carrière in de lucht is vervlogen, maar Tirtsa wil de nieuwe gemeente Vijfheerenlanden dolgraag een keer vanuit een luchtballon bekijken. ‘Of hangend aan een parachute. Dat lijkt me ook geweldig.’ Tirtsa zwaait mij uit. Ik kijk nog even achterom naar de zonnebloem tegen de korfbalpaal. ‘Jij komt er ook wel,’ denk ik. ‘Gewoon doorgroeien.